Rogoźno to miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie obornickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rogoźno.
Położone jest nad rzekami Wełną i Małą Wełną oraz nad jeziorem Rogozińskim (ok. 140 ha, do 6 m głębokości), na wysokości około 63 m n.p.m., przy drodze krajowej nr 11 Bytom-Poznań-Piła-Kołobrzeg, około 40 km na północ od Poznania i około 50 km na południe od Piły.
Najstarsze ślady grodziska wczesnośredniowiecznego pochodzą z VIII – IX w. W 1248 r. Rogoźno było już ośrodkiem kasztelanii, zaś w roku 1280 król Przemysław II nadał mu prawa miejskie magdeburskie. W 1306 Rogoźno i prawie cała Wielkopolska dostaje się pod panowanie Henryka III Głogowskiego. Panowanie głogowian przyczynia się do rozwoju miasta. Następne rządy obejmuje Władysław Łokietek, co też sprzyja rozwojowi miasta, przykładem tego może być nadanie 24.06.1326 mistrzowi Janowi z Rogoźna kuźni poruszanej siłą wody we wsi Ruda gdzie też wydobywano rudę żelaza. Wiek XVI i początek XVII – to okres dużego rozwoju gospodarczego. W latach 1655-1656 miasto okupowane przez Szwedów zostało mocno złupione. Poprawa stanu gospodarczego nastąpiła w XVIII wieku.
Druga połowa XIX w. przyniosła miastu ponowny rozwój. Miasto uzyskało połączenie kolejowe z Poznaniem i Piłą, zbudowano gazownię, rzeźnię, stolarnię i fabrykę maszyn młyńskich. Powstały liczne instytucje i organizacje, a także dwie szkoły średnie. II wojna światowa – to okres martyrologii dla jego mieszkańców. Ponowne ożywienie gospodarcze Rogoźna nastąpiło po roku 1960, kiedy to rozbudowano znacznie przemysł i budownictwo mieszkaniowe.
Poniższy blok fotogramów pochodzi z Cyfrowego Archiwum Miasta i Gminy Rogoźno Wlkp, przedstawia XIII – IX wieczne widokówki Rogasen pod Pruskim Zaborem. W końcu wieku IX i w początkach XX zamieszkała w tym miasteczku rodzina Rulczyńskich. Było to rodzinne gniazdo mojej mamy Heleny. Takie widoki to była jej codzienność, jej otoczenie dzieciństwa i młodości, najbardziej lubiła wypady nad ukochane jezioro Rogozińskie, była pływaczką i wioślarką.
Dzięki materiałom archiwalnym rodziny Skrętnych, pochodzących od Marii żony Antoniego a matki mego kuzyna Edwarda Rulczyńskiego z Poznania, dowiedziałem się że Ignacy i Alwina Rulczyńscy z dziećmi a następnie Antoni i Maria Rulczyńscy z Felicją do ca 1931 roku, zamieszkiwali w Rogoźnie przy ulicy Rzeźnickiej 7. Potem Rulczyńscy przeprowadzili się do Poznania a dom objęła rodzina Skrętnych. Fotogramy poniżej przedstawiają sytuację współczesną, zaznaczono tam adresy Rzeźnicka 7, na tle planu i widoków satelitarnych miasta Rogoźna Wielkopolskiego.
Poniższy fotogram to Rogoźno w XXI wieku, Miasto i Gmina z rozmachem zmienione, tutaj tradycja została pogodzona z nowoczesnością.
© copyright by Wojciech Kazimierz Jeneralczyk
Wojciech Jeneralczyk 